وکیل وصیت نامه در مشهد

وکیل وصیت نامه در مشهد

وکیل وصیت نامه در مشهد

وکیل وصیت نامه در مشهد

 

چنانچه اطلاعی ندارید که وکیل تنظیم و تنفیذ وصیت نامه در مشهد چه شخصی است، می‌توانید با شماره‌های ۰۹۱۵۱۰۲۶۸۹۷ و ۰۵۱۳۶۱۴۴۶۴۵ تماس حاصل فرمایید تا با کارشناسان ما مشاوره داشته باشید.

 

 

تنفیذ وصیت نامه

براساس مواد ۸۲۵ قانون مدنی به بعد، متوفی (شخص متوفی) می‌تواند بخشی از اموالش را به نفع شخص دیگری وصیت کند و ورثه می‌توانند آن را اجازه بدهند یا ندهند. وصیت یکی از راه‌های انتقال مال متوفی به موصی‌له (کسی که وصیت به نفعش شده است) می‌باشد. وصیت باید شرایطی داشته باشد و اگر آن شرایط موجود نباشد، ورثه به عنوان مالک قهری اموال متوفی می‌توانند این وصیت را رد کنند. همچنین با وصیت می‌توان تعهدی را برعهده شخص نیز گذاشت که نیاز است آن شخص قبول کند.

 

با استفاده از سامانه وکیل نوین متخصص‌ترین و باتجربه‌ترین وکلا را در کنار خود داشته باشد.

 

تعریف وصیت 

بر اساس ماده ۲۷۸ قانون امور حسبی وصیت نامه­ خودنوشت وصیتی است که «تمام آن به خط موصی نوشته شده و دارای تاریخ به روز و ماه و سال به خط موصی بوده و به امضاء او رسیده باشد.»

پس، در معرفی اجمالی وصیت می توان گفت: «انشاء امری است که اثر آن معلق به فوت او این امر تملیک رایگان و مستقیم مال یا دستور تصرف در آن یا فک اسقاط حق و نصب وصی باشد، خواه ادای واجبات مالی و مانند اینها باشد» بر مبنای آنچه در بیان جوهر وصیت گفته شده در تعریف آن می توان گفت: یا حقوقی است که به موجب آن شخص به طور مستقیم یا در نتیجه تسلیط دیگران در اموال یا حقوق خود برای بعد از فوت تصرف می کند.»

 

شرایط وصیت نامه

مطابق این ماده، وصیت نامه خودنوشت باید دارای سه شرط باشد:
الف) نگارش به خط موصی: اولین شرط آن است که تمام متن وصیت نامه به خط خود موصی

(منظور از موصی کسی است که وصیت می­ کند) نوشته شود.

ب) داشتن تاریخ به خط موصی: شرط دیگر اینکه تاریخ دقیق تنظیم وصیت نامه به روز و ماه و سال به خط موصی نگارش شود.

ج) امضای وصیت نامه توسط موصی: شرط سوم این است که وصیت نامه باید به امضای موصی برسد.

  

وصیت تملیکی

براساس ماده ۸۲۶ قانون مدنی وصیت تملیکی عبارت است از اینکه: «کسی عین یا منفعتی را از مال خود برای زمان بعد از فوتش به دیگری مجاناً تملیک کند. شخصی یک یا چند نفر را برای انجام امر یا اموری یا تصرفات دیگری مأمور می‌نماید. »

 

موصی

وصیت کننده موصی،

 

موصی له

کسی که وصیت تملیکی به نفع او شده است موصی‌له،

 

موصی به

مورد وصیت موصی به

 

وصی

کسی که به موجب وصیت عهدی ولیّ بر مورد ثُلث یا بر صغیر قرار داده می‌شود وصیّ نامیده می‌شود.

 

 معرفی وکیل خوب برای وصیت نامه

برای گرفتن مشاوره کامل درباره وصیت نامه و صحبت با وکیل متخصص در همین حیطه میتوانید به سامانه وکیل نوین اعتماد کنید.

این روزها هرکسی خود را بهترین معرفی میکند، ما اذعان به بهترین بودن نداریم اما در هرزمینه ای از قبیل موضوعات خانوادگی و حقوقی و کیفری وکیل متخصص در همان موضوع را در اختیار داریم تا متناسب با مشکل پرونده شما، بتوانیم بهترین و کامل ترین مشاوره و راهنمایی را ارائه دهیم تا با کمترین هزینه و زمان ممکن به بهترین راه حل برسید.

راه های ارتباطی با ما :

۰۹۱۵۱۰۲۶۸۹۷ و ۰۵۱۳۶۱۴۴۶۴۴ و ۰۵۱۳۶۱۴۴۶۴۵ و ۰۵۱۳۶۱۴۴۵۹۲ و ۰۵۱۳۶۱۴۴۶۵۵

انواع وصیت

الف) تملیکی و عهدی

وصیت به دو گروه تملیکی و عهدی تقسیم میشود:

۱- وصیت تملیکی:

وصیت تملیکی عبارت است از اینکه کسی عین یا منفعتی را از مال اعم از منقول یا غیرمنقول خود برای زمان بعد از فوتش به دیگری مجانآ تملیک کند. این وصیت بعد از ایجاب، قبول نیاز دارد در این خصوص ماده ۸۲۷ ق.م. مقرر داشته: «تملیک به موجب وصیت محقق نمی شود مگر با قبول موصی له پس از فوت موصی» پس باید گفت ماهیت این نوع وصیت به عقد نزد است.»

۲- وصیت عهدی:

وصیت عهدی عبارت است از اینکه شخصی یک یا چند نفر را برای انجام امر یا اموری یا تصرفات دیگری مأمور می نماید. وصیت کننده موصی، کسی که وصیت تملیکی به نفع او شده است موصی له، مورد وصیت موصی به و کسی که به موجب وصیت عهدی ولی در مورد  ثلث یا بر صغیر قرار داده میشود وصی نامیده می شود. در حقیقت وصیت عهدی ماهیت وکالت دارد؛ لیکن معلق به فوت است و در این وصیت قبول شرط نیست؛ لیکن وصی می تواند مادام که موصی زنده است وصایت را رد کند و اگر قبل از فوت موصی رد نکرد بعد از آن حق رد ندارد اگر چه جاهل بر وصایت بوده باشد.

ب) خودنوشت، رسمی، سری

در قانون امور حسبی برای وصیت نامه قابل پذیرش در دادگاهها پیش بینی شده است:  ١. خود نوشت؛ ۰۲ رسمی؛ ٣. سری (ماده ۲۷۶).  

سندی که خارج از این سه شکل باشد به عنوان وصیت نامه پذیرفته نمی شود هرچند که اصالت آن مورد تردید و انکار قرار نگیرد با وجود این هرگاه اشخاص ذینفع (ورثه) به وجود وصیت نامه اعتراف کنند دادگاه آن را رد نمی کند. تمیز این سه شکل بر مبنای تشریفات تنظیم و اعتبار و قدرت اثباتی آنها است. برای مثال وصیت نامه خودنوشت سندی است عادی که باید ظرف مهلت معین به دادگاه ارائه شود و اگرنه از اعتبار می افتد. ولی وصیت نامه رسمی مانند سایر اسناد رسمی قدرت اثباتی و اجرایی دارد و هیچ گاه نیز اعتبار آن از بین نمی رود.  از مجموع این مقررات چنین برمی آید که وصیت باید کتبی باشد تا بتوان در دادگاه به آن استناد کرد و وصیت شفاهی پذیرفته نمی شود؛ یعنی با شهادت نمی توان وصیت را اثبات کرد و این درست مخالف قاعده ای است که در فقه الاسلام شهرت دارد. 

۱- وصیت نامه خودنوشت:

در اصطلاح قانون امور حسبی وصیت نامه خودنوشت وصیتی است که:

«تمام آن به خط موصی نوشته شده و دارای تاریخ روز و ماه و سال به خط موصی بوده و به امضاء او رسیده باشد.» این وصیت نامه سند عادی بوده، بنابراین، وارثان موصی و سایر کسانی که در مقابل آن قرار می گیرند می توانند در اصالت سند تردید کنند در این صورت بر عهده موصی له است که انتصاب وصیت نامه به شخص موصی اثبات کند و در این راه تابع قواعد عمومی است البته در موردی که اصالت وصیت نامه محرز باشد؛ ولی به درستی تاریخ آن اعتراض می شود، مدعی کسی است که تاریخ را برخلاف ظاهر نادرست می داند و باید آن را در دادگاه ثابت کند. در این دعوا شهادت به تنهایی نمی تواند کافی باشد (ماده ۱۳۰۹ قانون مدنی) و مدعی باید با استناد اقرار موصی یا اسناد دیگر غلط بودن تاریخ را اثبات نماید. 

۲- وصیت نامه رسمی:

بر طبق ماده ۲۷۷ قانون امور حسبی: «ترتیب تنظیم وصیت نامه رسمی و اعتبار آن به طوری است که برای اسناد تنظیم شده در دفاتر اسناد رسمی مقرر است» بدین ترتیب در حقوق ما وصیت نامه رسمی تشریفات خاص ندارد و همچون سایر اسناد رسمی تنظیم می شود به تکلیف ماده ۲۲ آیین نامه قانون ثبت اسناد و املاک، مفاد وصیت در سند مالکیت قید و خلاصه آن به دفتر املاک فرستاده می شود؛ ولی این خلاصه در دفتر املاک ثبت نمی شود مگر بعد از فوت موصی و احراز اینکه اختلافی در بین نیست. (مواد ۵ و ۶ آیین نامه ماده ۲۹۹ ق امور حسبیاعتبار وصیت نامه رسمی مانند سایر اسنادی است که در دفاتر اسناد رسمی ثبت می شود (ماده ۲۷۷ قانون امور حسبی) بنابراین، وصیت نامه رسمی خواه موضوع آن مال منقول باشد یا غیرمنقول بدون اینکه نیاز به حکمی از دادگاه باشد قابل اجراست (مواد ۹۲ و ۹۳ قانون ثبت) همچنین تمام محتویات و امضاهای مندرج در آن رسمی و معتبر است و تنها می توان در برابر آن ادعای جعل کرد. (ماده ۱۲۹۲ قانون مدنی و ماده ۷۰ اصلاحی قانون ثبت) 

 ٣- وصیت نامه سری:

وصیت نامه سری در قانون امور حسبی تعریف نشده است ولی از جمع مواد ۲۷۹ و ۲۸۰ می توان گفت: «وصیتی است که توسط موصی امضاء و لاک و مهر می شود و در ادارات ثبت محل اقامت او، یا محل دیگری که در آیین نامه وزارت دادگستری معین شده است به امانت گذارده میشود.» بنابراین، وصیت نامه سری در واقع مخلوطی از وصیت نامه رسمی و خودنوشت  است، ضرورتی ندارد که وصیت نامه سری به خط موصی باشد و کافی است که به امضای او برسد (ماده ۴۷۰ قانون امور حسبی) با وجود این هرگاه شخصی که توانایی سخن گفتن ندارد بخواهد وصیت نامه سری تنظیم کند باید آن را به خط خود بنویسد و امضا کند و در حضور مسئول دفتر رسمی روی نوشته خود بنویسد که «این برگ وصیت نامه او است » دراین صورت مسئول دفتر نیز باید روی پاکت یا لفافی که وصیت نامه در آن است بنویسد که عبارت مزبور را موصی در حضور او نوشته است (ماده ۸۰۲ قانون امور حسبی) بی سوادان از تنظیم وصیت نامه سری ممنوعند. 

 عدم رعایت تشریفات تنظیم و امانت گذاردن وصیت نامه باعث بی اعتباری آن چنین سندی در  مراجع رسمی پذیرفته نیست مگر اینکه اشخاص ذی نفع در ترکه به صحت وصیت اقرار کنند (ماده ۳۱۳ قانون امور حسبی 

وصیت نامه سند عادی است منتها چون موصی با امانت گذاردن وصیت نامه به صحت آن اقرار کرده  است به نظر می رسد که مدعی عدم اصالت باید بار اثبات آن را به دوش بکشد. 

 ادامه مطلب

برای پیدا کردن وکیل متخصص در پرونده خود با سامانه وکیل نوین همراه باشید

 

 

ویژگی‌های ذاتی وصیت

طبق تعریف وصیت در قانون مدنی سه وصف ذاتی و مهم برای این عمل حقوقی استنباط می‌شود:

۱- تعلیق به فوت: وصیت برای زمان بعد از فوت موصی انشاء می شود.

۲- رایگانی تملیک: تملیک مستقیم موصی به رایگان است و نمی تواند در برابر عون قرار گیرد و وصیت را به صورت معامله معوض در آورد.

۳- قابلیت رجوع: قانون مدنی در مواد ۸۲۹ و ۸۳۸ به اختیار موصی در رجوع از وصیت تصریح کرده است.

 

ماهیت حقوقی وصیت

۱- در مورد وصیت تملیکی: وفق ماده ۸۲۷ قانون مدنی: تملیک به موجب وصیت محقق نمی شود مگر با قبول موصی له پس از فوت موصی منوط ساختن تملیک به قبول موصی له نشانه نقص سبب است که پس از انشاء وصیت و فوت به وجود می آید پس باید پذیرفت که کمال سبب در ماده ۸۲۷ قانون مدنی منوط به جمع ایجاب و قبول است و چنین ماهیتی را باید عقد شمرد هرچند سایر اوصاف قرارداد در آن جمع نباشد.

٢- درباره وصیت عهدی: ماده ۸۳۴ قانون مدنی اعلام می کند: «در وصیت عهدی قبول شرط نیست؛ لیکن وصی می تواند مادام که موصی زنده است وصایت را رد کند…» پس قبول وصی در ایجاد سمت  وصایت برای او هیچ نقشی ندارد تنها به اراده موصی به وجود می آید پس می توان پذیرفت که وصیت عهدی ایقاع است.

اثبات وصیت

در قانون مدنی حکم ویژه ای برای اثبات وصیت وجود ندارد و تابع قواعد عمومی است

۱- وصیت در موارد عادی؛ ولی در قانون امور حسبی که مؤخر از آن است دو نوع وصیت نامه پیش بینی شده است.

۲- وصیت در موارد فوق العاده

مطابق این قانون اثبات وصیت در صورتی ممکن است که وصیت نامه بر پایه و عنوان ویژه قانون تنظیم شود پس از احکام قانون امور حسبی و به ویژه ماده ۲۹۱ آن به خوبی  بر میاید  که وصیت شفاهی اعتبار آن را با شهادت نمی توان اثبات کرد مگر اینکه اشخاص ذینفع به صحت وصیت اقرار کنند.

حنانکه اشاره شد هرگاه اشخاص ذی نفع به صحت وصیت اقرار کنند. مفاد آن محترم و قابل اجراست. هرچند که به شکل یکی از وصیت نامه های پیش بینی شده در قانون امور حسبی در نیامده باشد البته طبق رأی وحدت رویه ۵۴- ۱۳۵۱/ ۱۰ / ۱۳ در صورت تأیید بعضی از وراث فقط در مورد سهم این اشخاص وصیت نافذ و قابل اجراست. متن رأی وحدت رویه بدین شرح است: «… نظر به اینکه از ماده (۲۹۱)  قانون امور حسبی که پذیرفته شدن وصیت نامه عادی را مشروط به تصدیق اشخاص ذی نفع در ترکه دانسته است لزوم تأیید کلیه ورثه استفاده نمی شود و عدم تصدیق بعضی از وراث مانع نفوذ و اعمال وصیت در سهم وراثی که آن را قبول کرده اند نیست و ماده (۸۳۲) ق.م. نیز مؤید این معنی است و بر طبق مواد (۱۲۷۵) و (۱۲۷۸) ق.م. اقرار هرکس نسبت به خود آن شخص نافذ و مؤثر است و ملزم به اقرار خود خواهد بود. رأی شعبه دهم دیوان عالی کشور که وصیت نامه عادی را در سهم وراثی که آن را تصدیق کرده اند نافذ دانسته صحیحا صادر شده است… .»

از مفاد ماده ۲۹۱ برمی آید که اقرار به صحت وصیت باید بعد از فوت باشد؛ زیرا پیش از فوت،وارثان «ذی نفع» به معنای واقعی نیستند و حقوق احتمالی آنان برای تحقق عنوان مزبور کافی نیست پس اگر وصیت نامه ای به خط یکی از وارثان و با امضای موصی نوشته شود و وارثان نیز آن را امضا کنند چنین ورقه ای به عنوان وصیت نامه در دادگاه پذیرفته نمی شود.

 

منبع: شیوه های عملی طرح و دفاع از ۴۶ دعوای حقوقی

 

 

برای مطالعه بیشتر اینجا کلیک کنید

برای پیدا کردن وکیل متخصص در پرونده خود اینجا کلیک کنید

دعوای بطلان وصیت نامه 

قبل از ورود در بحث دعوای ابطال لازم است در خصوص حکم وضعی قراردادها توضیح مختصری داده شود تا در ادامه مسائل اختصاصی مربوط به دعوای ابطال وصیت نامه را به بحث بنشینیم.

وضعیت حقوقی یک قرارداد از سه حال خارج نیست:

صحیح، باطل، غیر نافذ که به این حالت ها حکم وضعی قرارداد گفته می شود. حکم وضعی قرارداد را قانون مشخص می کند و البته وضعیت یک قرارداد ممکن است از یک حالت به حالت دیگری تبدیل شود به عنوان مثال قرارداد غیر نافذ ممکن است به باطل تبدیل شود.

 

 گفتار اول: ارکان دعوای بطلان وصیت نامه 

 بند اول – وجود وصیت نامه بین طرفین دعوا:

یکی از مهم ترین شرایط دعوای بطلان قرارداد وجود وصیت نامه در بین طرفین دعواست هرچند بر این وصیت نامه همان طوری که خواهیم دید اثری مترتب نیست.

بند دوم – وجود موارد بطلان وصیت نامه:

مواردی وجود دارد که در صورت عدم رعایت آنها از سوی موصی یا نبود این ویژگی ها در موضوع وصیت، باید وصیت نامه را قابل ابطال دانست که به توضیح اختصاری هریک می پردازیم:

 

 الف) موارد بطلان نسبت به اطراف وصیت نامه:

۱- عدم اهلیت موصی: موصی باید در زمان انشاء وصیت اهلیت داشته باشد ضرورتی ندارد که اهلیت موصی تا زمان فوت باقی بماند و عارضه جنون و سفه بعد از انشاء وصیت در نفوذ حقوقی آن بی اثر است. بدین ترتیب برخلاف سایر قراردادها که دو طرف باید در لحظه تراضی یا آخرین جزء آن اهلیت داشته باشند تملیک در وصیت زمانی التحقق می یابد که موصی زنده نیست و اهلیت و شخصیت خود را از دست داده، موصی له نیز همین وضع را دارد و کافی است در زمانی که وصیت را قبول می کند اهلیت داشته باشد. البته اگر موصی له صغیر یا مجنون باشد رد یا قبول وصیت با ولی خواهد بود.

۲- شرایط خاص موصی در حال وصیت: هرگاه کسی به قصدن مجروح یا مسموم کند یا اعمال دیگر از این قبیل که موجب هلاکت است پس از آن وصیت نماید آن وصیت در صورت هلاکت باطل است و هرگاه ای به موت نشد وصیت نافذ خواهد بود.

۳- رجوع موصی از وصیت: موصی می تواند از وصیت خود رجوع کند حتی درصد که موصی له موصی به را قبض کرده باشد و رجوع از وصیت به وسیله اراده موصی به عمل می آید و به هر لفظ یا فعلی که کاشف از اراده رجوع باشد، محقق می شود. ماده ۸۳۸ ق.م. نیز به حق رجوع موصی اشاره نموده، بدون اینکه طریق خاصی برای رجوع از وصیت مقرر دارد. در این صورت وصیت نامه مرجوع شده باطل است؛ البته اگر موصی ثانیا وصیتی برخلاف وصیت اول نماید، وصیت دوم صحیح ولی وصیت اول باطل خواهد بود.

۴- عدم قبول وصیت توسط موصی له: اگر وصیت تملیکی باشد باید موصیله آن را قبول کند البته قبول موصی له قبل از فوت موصی مؤثر نیست؛ بنابراین نسبت به موصی له رد یا قبول وصیت بعد از فوت موصی معتبر است؛ بنابراین، اگر موصی له قبل از فوت موصی وصیت را رد کرده باشد بعد از فوت می تواند آن را قبول کند و اگر بعد از فوت آن را قبول و موصی به را قبض کرد دیگر نمی تواند آن را رد کند؛ لیکن اگر فوت قبول کرده باشد بعد از فوت قبول ثانوی لازم نیست و همچنین موسی وصیت را نسبت به قسمتی از موصی به قبول کند در این صورت و ” قسمتی که قبول شده صحیح و نسبت به قسمت دیگر باطل می شود.

۵- وصیت بر مازاد ثلث اموال: وصیت به زیاده بر ثلث ترکه نافذ نیست میزان ثلث به اعتبار دارایی موصی در حین وفات معین می شود نه به اعتبار دارایی او در حین وصیت مگر با اجازه وراث و اگر بعض از ورثه اجازه کند فقط نسبت به سهم او نافذ و نسبت به سهم سایر وراث باطل است و این اجازه ممکن است صریح یا ضمنی باشد و با سند عادی یا رسمی یا شفاهی باشد. مطابق ماده ۸۴۹ قانون مدنی: «اگر موصی زیاده بر ثلث به ترتیب معینی وصیت به اموری کرده باشد و ورثه زیاده بر ثلث را اجازه نکنند به همان ترتیبی که وصیت کرده است از ترکه خارج می شود تا میزان ثلث و زاید بر ثلث باطل خواهد شد و اگر وصیت به تمام یک دفعه باشد زیاده از همه کسر می شود.»

 

برای پیدا کردن وکیل متخصص در پرونده خود با سامانه وکیل نوین در ارتباط باشید.

 

ب) موارد بطلان مربوط به موضوع وصیت  

۱- وجود در موصی به: در ماده ۸۴۲ قانون مدنی می خوانیم: «ممکن است مالی را که هنوز موجود نشده وصیت نمود» خواه مال عین معین یا کلی یا منفعت باشد. با وجود این برای تحقق تملیک، مال باید وجود خارجی پیدا کند و در زمان انتقال موجود باشد؛ یعنی، موضوع تملیک باید قابلیت وجود را داشته باشد. (مانند میوه درخت یانتاج حیوان) بنابراین، وصیت به دلیل فقدان موضوع باطل است.

۲- مالیت و قابلیت انتقال موصی به موصی: به باید در دید عرف مال باشد و بتوان از آن منافع عقلانی و مشروع به دست آورد (ماده ۲۱۵ قانون مدنی) برای مثال، با وجود منع استعمال خرید و فروش تریاک موصی به نباید مقداری تریاک برای استفاده معتادان باشد همچنین خدمات شخص به طور کلی و دائمی موضوع وصیت تملیکی قرار نمی گیرد؛ زیرا قابلیت تملک را ندارد. با وجود این اگر شخص برای مدتی اجیر شود مستأجر (مالک منافع) می تواند منافع اجیر را برای بعد از فوت به دیگری واگذار کند.

۳- وصیت به مال غیر: موصی به باید ملک موصی باشد و وصیت به مال غیر ولو با اجازه مالک باطل است؛ بنابراین وصیت فضولی برخلاف معاملات فضولی ابتدا باطل بوده و نیازی به عدم تنفیذ صاحب مال ندارد.

۴- نامشروع بودن جهت وصیت: مقصود از جهت وصیت علاقه و انگیزه اصلی موصی در انشاء وصیت است مانند (تأمین معاش موصی له و حق شناسی از او یا تشویق مردم به کارهای علمی و صنعتی و ادبی و ورزشی ) وگرنه وصیت به دلیل مخالفت با اخلاق و نظم عمومی باطل است.

جهت وصیت ممکن است در آن تصریح شود یا به صورت شرط در ضمن وصیت بیابد ولی شکل بیان در اثر جهت نامشروع تأثیری ندارد و همین که اثبات شود جهت وصیت امری نامشروع است، باید آن را باطل شمرد.

۵- وصیت به حرمان و ارث: موصی نمی تواند یک یا چند تن از وارثان را از ارث می کند در ماده ۸۳۷ قانون مدنی مقرر شده: «اگر کسی به موجب وصیت یک یا چند نفر از ورثه خود را از ارث محروم کند، وصیت مزبور نافذ نیست» در اجرای این حکم با توجه به ارتباط نظم وراثت با اخلاق و مصالح اجتماعی این نظر را تعیین می کند که مقصود اعلام بطلان وصیت است در حقیقت قانون گذار موضوع درمان و جهت وصیتی را که به انگیزه حرمان وارث انشاء می شود نامشروع میداند.

 

 گفتار دوم: تشریفات طرح دعوای ابطال وصیت نامه  

تعریف اصطلاحات

الف) خواهان و خوانده دعوا: خواهان این دعوا حسب مورد ممکن است تمام یا بعضی از وراث باشد که علیه موصی له مطرح خواهد شد.

ب) خواسته دعوا: ممکن است بسته به مورد «صدور حکم به بطلان وصیت نامه یا اعلام بطلان وصیت نامه» باشد؛ بنابراین باید خواهان خواسته دعوای – تقاضای صدور حکم مبنی بر ابطال سند رسمی و وصیت نامه محضری به تمامی هزینه ها و خسارات دادرسی» قرار دهد.

ج) مالی یا غیرمالی بودن دعوا: البته در مواردی که موضوع سند انجام غیرمالی است، دعوای ابطال آن سند نیز غیرمالی است دعوای بطلان وصی توجه به غیرمالی بودن موضوع آن غیرمالی خواهد بود.

د) دلایل و مدارک دعوا: اهم مدارک لازم برای ابطال وصیت نامه عبارتند از

– مدارک و اسناد دال بر موجودیت وصیت نامه مانند قرارداد وصیت؛

مدارک و اسناد دال بر باطل و بلااثر بودن وصیت نامه مانند شهادت نامه، اقرارنامه، وصیت نامه دوم، حکم حجر موصی، نظریه پزشکی، سند مالکیت موصی به؛

– مدارک دال بر ذی نفع و ذی سمت بودن مانند گواهی حصر وراثت، وکالت نامه.

ذ) طریقه تقدیم دعوا به دادگاه: مطابق ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی مدنی رسیدگی به دعوای تنفیذ مستلزم تقدیم دادخواست است و باید تمامی تشریفات مندرج در قانون آیین دادرسی مدنی در مورد این دعوا رعایت گردد.

تشریفات رسیدگی

تشریفات قانونی طرح ادعای ارائه وصیت نامه پس از صدور گواهی حصر وراثت نخست باید دید که به صرف غیرشرعی اعلام شدن محدودیت سه ماهه مقرر در ماده  ۲۹۴ قانون امور حسبی جهت ارائه وصیت نامه خودنوشت از سوی شورای نگهبان مستند مزبور را باید از این حیث بی اعتبار دانست یا خیر؟  

در پاسخ به این سؤال باید گفت که اصولا ابطال قانون یک اصطلاح قانونی و حقوقی نیست و قانون اصولا ابطال نمی شود بلکه توسط مرجع یا مراجع ذیصلاح نسخ می گردد. نسخ قانون خواه به طور صریح، خواه به طور ضمنی، اصولا توسط مرجع وضع آن صورت می پذیرد؛ بنابراین، چون اصولا مطابق اصل ۵۸ قانون اساسی، اعمال قوه مقننه از طریق مجلس شورای اسلامی است. همچنان که وضع هر قانونی بر عهده مجلس قرار دارد، نسخ آن نیز وظیفه همان مرجع وضع؛ یعنی، خود مجلس است؛ بنابراین به نظر می رسد که صلاحیت شورای نگهبان اصولا در اجرای اصول ۹۱ إلى ۹۹ قانون اساسی و آن هم اعلام نظر در فرایند قانون گذاری؛ یعنی، پس از تصویب یا حتی نسخ قانون توسط مجلس شورای اسلامی است و نظریه شورای نگهبان دایر بر: «محدود نمودن اعتبار وصیت نامه ابرازی به مدت سه ماه مذکور در ماده ۲۹۴ قانون امور حسبی خلاف موازین شرع و این قسمت از ماده ۲۹۴ ابطال می شود…» با لحاظ اصول گفته شده در قانون اساسی و اصول حاکم بر وضع و نسخ قانون نمی تواند ماده ۲۹۴ قانون امور حسبی را از اعتبار انداخته و آن را به اصطلاح ابطال کند. 

 اما نکته مهمی که نباید از آن غفلت کرد این است که قانون امور حسبی را باید اصولا یک قانون شکلی دانست و نه قانون ماهوی، به غیر از مواردی که به نوعی متضمن حقوق و قواعد ماهوی در قانون امور حسبی است سایر مقررات و مستندات موجود در آن قانون بیانگر قواعد شکلی و اصول دادرسی و در واقع قواعد ناظر بر تضمین کننده حق است.  آقای دکتر جعفری لنگرودی در این زمینه می فرمایند: «سند و اقرار دو دلیل از ادله اثبات می باشند وصیت با هریک از این دو دلیل در حدود قوانین قابل اثبات است؛ بنابراین، عدم تنظیم وصیت نامه موجب بطلان وصیت نمی شود به همین دلیل نیز با اقرار ذی نفع قابل اثبات است. جناب دکتر کاتوزیان هم تقریبأ بر مبنای فوق عقیده دارند.

تمامی قواعدی که در قانون امور حسبی برای تنظیم وصیت نامه پیش بینی شده به منظور اثبات وصیت است وگرنه در مرحله ثبوت وصیت هیچ شرط مشکلی ندارد و نباید آن را تشریفاتی به معنای خاص شمرد ماده ۲۹۱ قانون امور حسبی نیز در مقام بیان ضمانت اجرای تخلف از شرایط شکلی سند است پس نباید سخن از بطلان  وصیت آورد: زیرا اقرار به امر باطل نیز به آن اعتبار نمی بخشد.» اقرار دلیل اثبات است و خبر از واقع میدهد و  هیچ رویدادی را از عدم به وجود نمی آورد. اثر اقرار به اثبات وصیت معتبر است؛ بنابراین، هرگاه شخص ذینفع  به اثبات وصیت اقرار کند مفاد آن محترم و قابل اجرا است. هرچند به شکل یکی از وصیت نامه های پیش بینیشده در قانون امور حسبی در نیامده باشد. ممکن است در مورد وصیت نامه دو نوع دعوا (تنفیذ یا ابطال وصیت نامه) مطرح باشد.

 

 منبع: کتاب شیوه های عملی طرح و دفاع از ۴۶ دعوای حقوقی انتشارات چراغ دانش

 

 با سامانه وکیل نوین وکیل متخصص در پرونده خود را بیابید.

 

 

وکیل نوین؛ سایت معرفی وکیل تخصصی در کشور

وکیل نوین با گروه وکلا در کشور با تخصصی کردن پرونده‌ها گام مهمی در جهت موفقیت در دادگاه‌ها برداشته است، با تماس و مراجعه هر شهروند ایرانی  به شماره‌های اعلام شده بلافاصله تشکیل پرونده گردیده و وکیل متخصص در آن حیطه متناسب با نوع پرونده شما معرفی می‌گردد .در حین روند پرونده به پیگیری‌های مختلف توسط وکلا و کارشناسان دیگر نظرسنجی‌هایی صورت می‌پذیرد که در صورت عدم رضایت شما مجددا با وکیل دیگری به رایگان مشاوره می‌نمایید، این امر باعث می‌شود علاوه بر تسریع در روند پرونده وکیل معین شده دارای تجارب بالا و پاسخگویی مناسب به موکل را دارا باشد .

به این مقاله چند ستاره می دین؟
[تعداد: 0 میانگین: 0]

دیدگاه ها بسته شده است